เอาล่ะ แชนด์เลอร์ มอน เหลือมัฟฟินกล้วยหอมถั่วแค่ชิ้นเดียว
ฉันสั่งก่อนนะ
ใช่ แต่ฉันไวกว่ามาก
เอามาให้ฉัน
ไม่
เอามาให้ฉัน
ก็ได้ เอาไปเลย
เอาไปเลย ดื่มกาแฟให้อร่อยนะ
แก้วนั่นวางอยู่ก่อนฉันมาอีก
นี่ ทุกคน พวกเธอต้องเดาไม่ถูกแน่ ว่าใครจะมานิวยอร์ก
เร็วเข้า ฟีบี้ รีบบอกเราก่อนเขาเคี้ยวเสร็จ
ก็ได้ ไรอันไง คนในกองทัพเรือที่ฉันเคยเดตด้วย
เธอเคยเดตกับคนในกองทัพเรือเหรอ
ใช่ ฉันเจอเขาตอนกำลังเล่นกีตาร์ ในสวนวอชิงตันสแควร์
ไรอันโยนลูกกวาดมาให้ เพราะเขาไม่มีเศษเหรียญ
นั่นคือตอนที่เธอเขียนเพลง "หนุ่มลูกกวาดน้ำเค็ม" ใช่ไหม
เปล่า
ไม่ใช่ เขาเป็นหนุ่มเรือดำน้ำของฉัน
เขาจะโผล่ขึ้นผิวน้ำทุกๆ สองสามปี
แล้วเราจะมีสามวัน อันแสนมหัศจรรย์ด้วยกัน
เพียงแต่ครั้งนี้เขาจะมาสองสัปดาห์
สองสัปดาห์เต็มๆ เลยนะ ซึ่งหมายความว่า "สุดยอด"
เดี๋ยวนะ ผู้ชายคนนี้ มุดลงใต้น้ำครั้งละสองปีเลยเหรอ
ทีหลังอย่ามาแหยมเลียเนินมัฟฟินฉัน
สวัสดี
ไม่นะ เกิดอะไรขึ้น
ฉันเพิ่งคุยกับแครอลมา เบนเป็นอีสุกอีใส
ไม่นะ จริงเหรอ
ใช่ เพราะงั้นถ้าใครยังไม่เป็น มีโอกาสที่คนนั้นจะติด
- ฉันเคยเป็นแล้ว - ฉันก็เคยเป็นแล้ว
- ฉันเคย - ฉันก็เคย
ฉันไม่เคย ฉันรู้สึกไม่เข้าพวกจัง
ดูสิ
ที่รัก คุณเก็บที่นอนอีกแล้ว
ฉันบอกแล้วว่าคุณไม่ต้องทำก็ได้ ที่นี่ไม่ใช่ตอนเข้าค่ายนะ
งั้นที่เราบุกค้นกางเกงในกันเมื่อคืน ก็ไม่จำเป็นสินะ
เอาล่ะ ผมจะไปอาบน้ำแล้ว
แล้ววันนี้ผมจะร้องเพลง "ลีรอย บราวน์" ของจิม โครชี
มอนิก้า
มอน ผมมีคำถาม
ตกลงว่าลีรอยเป็นผู้ชาย ที่โหดที่สุดของเมืองนี้
หรือเป็นผู้ชายที่อ้วนที่สุด ของเมืองนี้
โหดที่สุดค่ะ
ไม่อย่างนั้นเขาคงร้องว่า "เจ้าอ้วนลีรอย บราวน์"
คุณทำอะไรอยู่น่ะ
ฉันกำลังรอคุณอยู่ไง ที่รัก
คุณจัดที่นอนใหม่เหรอ
ฉันขอโทษ รู้อะไรไหม แบบที่คุณทำก็ดีอยู่แล้ว
แล้วคุณจัดใหม่เพราะ...
ถ้าฉันบอกคุณ คุณต้องคิดว่าฉันเพี้ยนแน่ๆ
ไม่ว่าจะบอกหรือไม่บอก ก็มีโอกาสนั้นอยู่แล้วล่ะ
ตกลง คืออย่างนี้...
ป้ายของผ้านวมไม่ควรอยู่มุมบนซ้าย
มันควรอยู่ที่มุมล่างขวา
นั่นก็ไม่ได้เพี้ยนเท่าไรนี่
ฉันกำลังพาคุณเข้าเรื่องน่ะ
ได้เลย
ทีนี้ คุณเห็นลายดอกไม้บานเล็กๆ พวกนี้ใช่ไหม
มันควรหันหัวขึ้น ไม่ใช่ลง
เพราะด้านบนของเตียง จะเป็นที่ที่มีพระอาทิตย์
คุณไม่รักฉันแล้วสินะ ใช่ไหม
อันที่จริง ถ้ายังเป็นไปได้อยู่ ผมรักคุณมากกว่าเดิมอีก
จริงเหรอ
โอ้โฮ งั้นมานี่สิ
ฉันอยากสอนวิธีพับปลายทิชชู เป็นสามเหลี่ยม
โจอี้ ฉันจะบอกว่า ถ้านายอยากทำงานชั่วคราว
ฉันจะหางานตำแหน่งเจ้าหน้าที่ ประมวลข้อมูลที่นี่ให้
แต่งานแบบนั้น ต้องมีประสบการณ์ไม่ใช่เหรอ
เรียนรู้ได้ไม่ยากหรอก
ไม่ต้องห่วงว่าคนจะรู้ว่านาย ทำงานไม่เป็น นายเป็นนักแสดงนี่
แสดงเป็นนักประมวลข้อมูล คนก็จะคิดว่านายเป็นนักประมวลข้อมูล
ว่าไง แชนด์เลอร์ นี่แผนประมาณการเงินของเช้านี้
ขอบใจนะ สก็อตต์ อเล็กซานเดอร์ นี่โจอี้ ทริบบิอานี่
- สวัสดี - สวัสดี
โจอี้ก็เป็นนักประมวลข้อมูลเหมือนกัน
งั้นเหรอ
ใช่เลย
ผมเป็นจอมประมวล ถ้าใครอยากประมวล ก็เรียกหาผมได้เลย
- คุณทำงานที่ไหนเหรอ - ตอนนี้ผมกำลังอยู่ช่วงเปลี่ยนผ่าน
คุณก็รู้ว่ามันเป็นยังไง วันหนึ่ง เราประมวลอยู่ดีๆ วันต่อมา...
เราก็ไม่ได้ประมวลอะไรมากมายแล้ว
ฉันกำลังบอกโจอี้ เรื่องตำแหน่งว่างที่ไฟลช์แมนกรุ๊ป
ไฟลช์แมนกรุ๊ป
ไม่ว่ายังไง ก็อย่าแตะต้องแซนด์วิชเขานะ
พวกนักประมวลแบบนาย ติงต๊องกันหมดเลยเหรอ
สีลิปสติกเข้ากับเธอมาก
เธอสวยมาก ที่รัก จริงนะ
งั้นเหรอ แน่ใจนะ จริงเหรอ
เห็นไหม เธอสวยจะตาย ให้ตายสิ หรี่ไฟหน่อย
ฉันขี้เหร่มาก
ไม่เป็นไรหรอกนะ
ไรอันอยู่ใต้น้ำมานาน
แค่เธอไม่มีเพรียงเกาะที่ก้น เขาก็คงดีใจมากแล้ว
เข้ามาค่ะ
ที่รัก ผมกลับมา...
ไงคะไรอัน เป็นไงบ้าง
เกิดอะไรขึ้น
ไม่ คุณอย่าเข้ามาใกล้นะ ฉันเป็นตุ่มไข้
ไข้อีสุกอีใสหรือฝีดาษ
อีสุกอีใส ซึ่งน่าตลกมาก เพราะฉันกินแต่ผักดิบ
ทำไมคุณไม่นอนพักที่บ้านล่ะ
เพราะยายฉันก็ไม่เคยเป็นอีสุกอีใส
ได้โปรดบอกฉันทีว่าคุณเคยเป็นแล้ว
เพราะให้ตายสิ ฉันลืมไปแล้วว่าคุณหล่อขนาดไหน
ผมเสียใจ ผมไม่เคยเป็น
ถ้าผมขอพรได้หนึ่งข้อ ผมจะขอสร้างเครื่องย้อนเวลา
กลับไปตอนผมอายุเจ็ดขวบ ตอนที่จิมมี่ ฮาวเซอร์เป็นอีสุกอีใส
ผมจะคว้าเด็กคนนั้นมา แล้วเอาตัวเขามาถูให้ทั่วหน้า
ใช่ หรือคุณอาจขอพร ให้ตอนนี้ฉันไม่ได้เป็น
ผมขอดูหน้าคุณหน่อยได้ไหม
ไม่ คุณไม่อยากเห็นหน้า ที่เต็มไปด้วยตุ่มอีสุกอีใสหรอก
ถึงหน้าคุณจะเต็มไปด้วยแซลมอนรมควัน ผมก็ไม่สนหรอก
คุณเกลียดปลาด้วยนี่นา
น่ารักจังเลย ก็ได้
ก็ได้ ฉันเปิดก็ได้
นี่แหละฉัน
ขอโทษ
ฉันน่าสยองมาก
ไม่ใช่ ฟ้าแลบเมื่อกี้...
ฟ้าแลบเมื่อกี้มาผิดจังหวะไปหน่อย
คุณดูน่ารัก น่ารักมากๆ
ฉันเกลียดแบบนี้จริงๆ
ขอบอกเลยว่าฉันวางแผน สำหรับสองสัปดาห์ที่สุดยอดไว้ให้เรา
แล้วทุกอย่างที่ฉันคิดไว้ เราต้องอยู่ใกล้กันมากกว่านี้
ฟีบี้ ผมอยู่กับผู้ชายเป็นฝูง ในท่อเหล็กมาแปดเดือน
คอยคิดถึงช่วงเวลานี้มาตลอด
ผมจะไม่ยอมให้...
เม็ดคันๆ พวกนั้นมาขวางเราหรอก
นี่เป็นโรคที่โรแมนติกที่สุด ที่ฉันเคยเป็นมาเลย
- ว่าไง - ไง ทำงานวันแรกเป็นไงบ้าง
ดีทีเดียวล่ะ เหมือนแบบที่นายพูดเลย
ฉันก็แค่ย้ายตัวเลข จากแถวหนึ่งไปอีกแถว
ใช่ไหมล่ะ
แล้วทุกคนก็นิสัยดีมาก
ฉันเพิ่งได้คุยเรื่องอะไรดีๆ กับผู้หญิงผมแดงที่ชื่อจีนนี่
จีนนี่ หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการ ฝั่งตะวันออกน่ะเหรอ คนนั้นเหรอ
ใช่ ปรากฏว่าลูกเราเรียนที่เดียวกัน
โลกกลมจังเลยนะ
โลกนี้เพี้ยนจัง
ลูกๆ นายเหรอ
ฉันวางให้ตัวละครฉันมีลูกด้วยน่ะ
รู้ไหมว่าประโยคที่นายพูดมา ไม่มีส่วนไหนเลยที่ฉันเข้าใจ
แบบนี้ไง เวลาเราแสดง เราต้องนึกถึงเรื่องแบบนั้น
ตัวละครฉัน โจเซฟ นักประมวลข้อมูล
เขามีลูกสาวเล็กๆ สองคน แอชลีย์กับบริตทานี
แอชลีย์เลียนแบบบริตทานีทุกอย่าง
เด็กๆ ที่ไร้ตัวตน บางครั้งก็เป็นแบบนั้นแหละ
ใช่ แล้วโจเซฟกับแคเรน ภรรยาเขา ก็กำลังคิดอยากมีลูกคนที่สาม
รู้อะไรไหม
เขาเพิ่งมีไปเมื่อกี้เลย
จริงเหรอ โอ้โฮ อสุจิในจินตนาการนายนี่ทรงพลังจริงๆ
(เกมเศรษฐี)
คุณรู้ไหม อะไรทำให้อาการคันแย่กว่าเดิม
การที่คุณไม่หยุดพูดถึงมันน่ะเหรอ
- ก็ได้ - เล่นกันต่อเถอะ
ดีล่ะ โอเค
เอาล่ะ ขอหกสองลูกนะ
เอาเลย
เร็วเข้า มาหาแม่มา
ฉันเตรียมทอยลูกเต๋าอยู่
คุณทำอะไร คุณเกาเหรอ
ไม่ ฉันถูเอาโชคต่างหาก
คุณเกาอยู่ต่างหาก
- เอาลูกเต๋ามา - ไม่
- เอาลูกเต๋ามาให้ผม - ไม่ นี่ไง
หกสองลูกจริงด้วย
เราเกาไม่ได้นะ คุณก็รู้ เราจะเป็นแผลเป็นนะ
ฉันหยุดคิดถึงมันไม่ได้เลย มันยากมากเลย
ฉันอยากเอาบ้านพวกนี้มา แล้วถูให้ทั่วตัวเลย
- ไม่นะ ไม่ - เอามานะ
ขอเถอะ
คุณก็อยากทำเหมือนกัน คุณก็ต้องการเหมือนกัน เถอะนะ
มาทำตัวเหลวแหลกกัน มันจะรู้สึกดีมากเลยนะ
เถอะนะๆ
พระเจ้าช่วยลูกด้วย
- ดีไหม - ใช่แล้ว
- ใช่เลย - ดีเลย ทีนี้ทำให้ฉันบ้าง
เข้าข้างหลังเลย เอาสิ แรงขึ้นอีก
นี่ไง
- อย่าขยับนะ - ทำไมล่ะ
- อย่าขยับ - คุณจะทำ...
หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้เลย
ฉันคิดอยู่แล้ว ว่าเธอจะทำแบบนี้ ฟีบี้
แต่ไรอัน คุณเป็นทหารนะ
คุณกับมิลตันขึ้นเรือไปกับเราสิ
แคเรนจะเตรียมอาหารกลางวัน ส่วนคุณพาลูกๆ ไป
- เราจะได้สนุกกันทั้งวัน - ฟังดูดีมากเลย
เราต้องนัดกันแล้วล่ะ
ฉันต้องกลับไปแล้ว หวังว่าลูกคุณจะหายดีนะ
ขอบคุณครับ ขอบคุณ
- ลาก่อน จีนนี่ - ลาก่อน โจเซฟ
เสแสร้งจริงเชียว
ฉันมั่นใจว่าเธอจะได้รับบทเรียน ตอนที่เธอก้าวขึ้นท่าสู่เรือล่องหนนะ
- สวัสดีครับ คุณดักลาส - ครับ
บิง ผมได้บันทึกของคุณแล้ว
เราจะไม่ได้รายงานระบบ จนกว่าจะถึงวันศุกร์หน้าเหรอ
ทีมงานผมอยากใช้วันหยุดกับครอบครัว
ผมก็มีครอบครัว ผมก็จะมาทำงาน
ใช่ บิง นี่มันอะไรกัน
มันคือการให้คนของผมได้พักบ้าง เพื่อสร้างขวัญกำลังใจไง
เอาล่ะ ถ้าคุณอยากเห็นตัวเลขคร่าวๆ ผมจะเอาไปให้ก่อนวันพุธ
ตัวเลขคร่าวๆ เหรอ
บริษัทนี้ไม่ได้สร้างบนตัวเลขคร่าวๆ
ถูกไหมครับ คุณดักลาส
ส่งตัวเลขทั้งหมดบนโต๊ะผม ภายในวันอังคาร
ตามที่คุณสั่งเลยครับ
โจเซฟยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหมล่ะ
เอาล่ะ ฉันจะฆ่านาย
นี่ ฉันแค่วางไว้ให้โจเซฟ เป็นคนที่ไม่กลัวการเผชิญหน้า
แบบว่าเข้าไปกวนน้ำให้ขุ่น อะไรประมาณนั้น
ทำไมล่ะ
ฟังนะ ฉันขอโทษ แต่นั่นเป็นสิ่งที่โจเซฟทำ
เข้าใจไหม ถ้านายพยายามจะทำอะไรแบบนี้
เขาจะเปิดโปงนาย
"พยายามจะทำบ้าอะไรน่ะ" เขาจะพูดงั้น
เทปกาว
ผมควรเอาอะไรมาด้วยหรือเปล่า
สำหรับคู่หูจอมเกาข้างนอกน่ะ
ฉันติดถุงมือจับของร้อน ไว้กับมือของพวกเขา
คุณเข้มงวดจัง
ก็เพื่อตัวพวกเขาเองนั่นแหละ
ผมชอบที่คุณพับปลายเทปทบกันไว้ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เผื่อเวลาต้องใช้เทปฉุกเฉิน คุณจะประหยัดเวลาได้หลายวินาที
ถูกต้องเลยค่ะ
ให้ตายสิ ฉันชอบจังที่ตอนนี้ ฉันทำตัวประสาทให้คุณเห็นได้แล้ว
บอกฉันมาตรงๆ นะ
คุณว่ามันดีกว่าไหมที่ ทุกอย่างบนโต๊ะคุณเรียงแบบตั้งฉาก
ถ้าไม่ใช่มุมที่ถูก ก็ถือว่าเป็นมุมที่ผิด
- ตอบดีมาก - ขอบคุณ
รู้อะไรไหม พรุ่งนี้ฉันจะทำนาฬิกาให้คุณ
คุณจะทำอะไรกับนาฬิกาผม
ฉันจะตั้งทุกอันเป็นเวลาเดียวกับฉัน
ผมสับสนนะ
ผมนึกว่าเราใช้เวลาร่วมกันนะเนี่ย
ไม่ คือว่าในห้องนอนฉัน ฉันจะตั้งนาฬิกาเร็วกว่าปกติหกนาที
อยากรู้ไหมว่าทำไม
เพราะเขตเวลาที่นี่ ต่างจากในครัวนิดหน่อยเหรอ
ช่างมันเถอะ ฉันไม่บอกคุณแล้ว
ไม่ เถอะนะ บอกผมสิ
- ไม่ คุณไม่เข้าใจหรอก - ไม่ บอกผมเถอะ
ไม่ คุณไม่มี เรื่องย้ำคิดย้ำทำน่ารักๆ นี่เลย
ไม่ ไม่จริงเลย
- งั้นเหรอ - งั้นสิ
งั้นบอกของคุณมาสักอย่างสิ
ได้เลย
อย่างหนึ่งที่ผมเป็นคือ...
ผมจะแยกถุงเท้าออกกำลังกาย กับถุงเท้าทำงานออกจากกัน
- ใช่ - แล้วถ้ามันปนกันล่ะ
ให้ตายเถอะ ผมคง...
ผมคงเสียสติแน่
ไม่หรอกน่า
ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ฉันเกลียดแบบนี้จัง คุณปกติเกินไป
ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าแฟนฉันไม่มีเรื่องอะไร
แฟนฉันไม่มีอะไรเลย
คือว่า ถ้ามีใครบังเอิญ ได้ยินเมื่อกี้ ผมจะดูแย่เลยนะ
นี่
คุณดักลาสตามหานายอยู่นะ
ทำไมเหรอ ทำไมคุณดักลาสถึงตามหาฉัน
เพราะเขาสงสัยมาก
ว่านายทำพลาดเรื่องโครงการเลนเดอร์
ทำไมล่ะ ทำไมเขาถึงสงสัย
เพราะตอนแรกเขาคิดว่า คนที่พลาดคือโจเซฟ
แต่หลังจากที่เขาถามโจเซฟ
กลายเป็นว่าคนนั้นคือนาย
ยังไงก็เถอะ ฉันว่านายควรรู้ไว้น่ะ
เอาล่ะ พอกันที
ฟังนะ โจอี้ ฉันขอโทษ
ฉันรู้ว่านี่เป็นบทบาท ครั้งหนึ่งในชีวิตนายเลย
และถ้าฉันไล่แค่โจเซฟออกได้ ฉันก็จะทำ
แต่โชคร้ายที่มันเป็นไปไม่ได้
ดังนั้นฉันจะไล่นายทั้งสองคนออก
นายพูดเรื่องอะไรกัน ทุกคนรักโจเซฟนะ
แต่ฉันไม่ ฉันเกลียดโจเซฟ
ฉันว่าเขาเป็นไอ้จอมประจบเห็นแก่ตัว
งั้นเหรอ
แต่นายไล่โจเซฟออกไม่ได้ รู้ไหมว่าทำไม
เพราะเขาไม่ได้ทำงานในแผนกนายไง
ก็ได้ ก็ใช่ ฉันไล่โจเซฟออกไม่ได้ แต่ว่า...
ฉันนอนกับเมียเขาได้
- ไม่ใช่แคเรนหรอกนะ - ใช่ แคเรน
ฉันกำลังคิดจะเล่นชู้กับเธอ
รู้อะไรไหม
ฉันเพิ่งทำไปเมื่อกี้
นายทำอะไรกับฉันน่ะ เพื่อน
ไม่ใช่ฉันนะ
ตัวละครของฉันต่างหาก
แชนดี้
ใช่ นักประมวลข้อมูลขี้โกงที่ชอบ หลอกล่อเมียเพื่อนร่วมงานเอาสนุก
แล้ววันต่อมาก็เอามาคุย เป็นเรื่องตลกตรงตู้กดน้ำ
อันที่จริง ฉันเก็บกางเกงในเธอ ไว้ในลิ้นชักฉันด้วย
- จริงเหรอ - ไม่จริง ฉันอำ เธอมีตัวตนที่ไหน
เดี๋ยวสิ ใจเย็นก่อน
ถ้ามันมีความหมายกับนายมากขนาดนั้น
ฉันจะไปหางานอื่น
ขอบคุณ
แค่ว่าฉันคงจะคิดถึงโจเซฟแน่
ฉันชอบเขา เมียเขา
หล่อนแซ่บมากเลย
ถอดนี่ออกให้ทีเถอะ ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่เกา
ไม่ได้ ขอโทษด้วยที่รัก นี่เป็นคำสั่งมอนิก้า
เข้าห้องน้ำไม่ง่ายเลย
อาหารเย็นพร้อมแล้วนะ
แล้วมีพายพีชอุ่นอยู่ในเตาอบ
จานน่าจะร้อนมาก
แต่เธอไม่น่าจะมีปัญหา
เอาล่ะเด็กๆ ไปก่อนนะ
- ลาก่อน - ดูสิๆ
ละครหุ่นเชิดทุนต่ำล่ะ
น่าเสียดายจังที่พวกนายไม่เห็น ว่าฉันชูนิ้วอะไรอยู่
โอเค
- ไวน์ไหม - ขอบคุณค่ะ
- ผมทำหกไปนิดหน่อย - ฉันจัดการเอง
ผมต้องขอบอกว่าคืนนี้คุณสวยมาก
อะไรนะ
ขอโทษที
คุณสวยมาก
เอาล่ะ พอกันที
ใช่เลย
เยี่ยม
พวกเธอได้...
มอนิก้า ตื่นสิ
- มอนิก้า - มีอะไรเหรอ
ผมนึกเรื่องออกแล้ว
- เหรอ - ใช่
ผมจำเป็น จำเป็นจริงๆ ที่ต้องนอนเตียงฝั่งนี้
ไม่ ที่รัก คุณต้องนอนเตียงฝั่งนั้น
เพราะฉันต้องนอนฝั่งนี้
หรือไม่ผมก็หลอกให้คุณเชื่อแบบนั้น
ไม่ใช่หรอก
แล้วไง คุณแค่มีเตียงฝั่งที่ต้องนอน
ทุกคนก็มีฝั่งเฉพาะทั้งนั้น
ไม่นะ คุณยังไม่ได้ฟังเหตุผลผมเลย
- ก็ได้ เอาสิ - โอเค
ผมต้องนอนฝั่งตะวันตก
เพราะผมโตมาในแคลิฟอร์เนีย
ไม่อย่างนั้น...
มหาสมุทรจะอยู่ผิดฝั่ง
- ตายแล้ว คุณก็เพี้ยนนี่ - ใช่
เป็นไงล่ะ
ไรอัน คุณถูกส่งไปที่ไหนเหรอ
ผมบอกไม่ได้จริงๆ
แล้วบนเรือมีอาวุธนิวเคลียร์ไหม
ผมบอกไม่ได้
แล้วคุณจะได้ส่องกล้องตาเรือไหม
ผมขอโทษ แต่ผมบอกไม่ได้
แหม ได้รู้เรื่องเรือดำน้ำเยอะจริงๆ
ผมต้องไปแล้วล่ะ ไม่งั้นผมจะขึ้นเครื่องบินไม่ทัน
- เดี๋ยวฉันเดินไปส่งค่ะ - ลาก่อน ไรอัน
- ยินดีที่ได้เจอค่ะ - ยินดีครับ รักษาตัวด้วย
คิดว่าเราจะหาเครื่องแบบประมาณนั้น มาให้นายใส่ได้ไหม
เธอชอบแบบนั้นใช่ไหมล่ะ
ใช่แล้ว
- เดี๋ยวฉันไปโทรถามเลย - ตกลง
ไม่อยากเชื่อว่าสองอาทิตย์ของเรา จะหมดไปกับอะไรแบบนั้น
ฉันรู้ว่าเราไม่ได้ทำอะไรโรแมนติก ตามที่ฉันวางแผนไว้
เช่นไปปิกนิกที่เซ็นทรัลพาร์ก และดื่มกาแฟที่เซ็นทรัลเพิร์ก
อ้าว ฉันเพิ่งดื่มไปเองนี่นา
แท็กซี่
ลาก่อนนะคะ
ขอโทษด้วยค่ะ เราปิด...
ว่าไง หนุ่มกะลาสี
ใช่แบบที่เธอคิดไว้ไหม
ใช่เลย
พรุ่งนี้ผมต้องออกไปประจำการแล้ว
ถ้าอย่างนั้น...
เราควรทำคืนนี้ให้ดีที่สุดสินะ
เดี๋ยว ฉันลืมปิดเครื่องทำคาปูชิโน่
ถอนสมอแล้ว
เดี๋ยวก่อน กระเป๋าฉันๆ
ฉันลืมปิดไฟห้องน้ำด้วย เดี๋ยว...
งั้นฉันไปรอเจอเธอด้านบนแล้วกัน
ที่รัก
คำบรรยายโดย ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์